Pagina 1 van 1

Ik ben nieuw op dit forum!!!

Nieuw berichtGeplaatst: za 26 sep 2015 14:39
door Miepp
Ik ben nieuw op dit forum!!!

Ik ben vroeger geestelijk mishandeld! en 2 x van dezelfde partner gescheiden, doordat hij niet meer met mijn depressie kon omgaan.

Hierdoor heb ik mijn kinderen veel pijn gedaan. Dat besef ik maar al te goed. Zij houden veel afstand op dit moment. Ik zoek hen op, maar zij komen niet meer bij mij. Mijn ex en ik zijn goeie vrienden en zien elkaar regelmatig. Dit is voor mijn kinderen niet te bevatten en willen er ook niks over horen.

Ik heb een trauma en verlatings en bindingsangst, en moet de scheiding verwerken. Hierdoor ben ik dit jaar ook nog eens mijn baan kwijtgeraakt. Ben in eenzware depressie geraakt en bij de crisisdienst terecht gekomen. Daar ben ik al 7 maanden in behandeling. Ik sta op een wachtlijst voor emotie regulatie training.

Elke dag is een zware dag voor mij. Ik heb mijn kinderen gelukkig wel normaal kunnen opvoeden, maar heb daar 24 jaar elke dag weer heel bewust en met veel inspanning aan gewerkt. Toen mijn jongste het huis uitging ben ik in een zwart gat gevallen en kwam mijn jeugd trauma naar boven .

Mijn ex heeft mij 4 jaar geleden plots verlaten. Wij zijn toen een half jaar uit elkaar geweest, en doordat de liefde diep zit toch weer bij elkaar gekomen. Het is voor mijn ex heel zwaar geweest om met mijn negatieve zelfbeeld om te gaan. Toen na een jaar heeft hij mij wederom verlaten.. Viel hem toch te zwaar.

Maar kunnen toch niet zonder elkaar en hebben het weer geprobeerd. Nu ben ik 8 maanden geleden bij hem weggegaan, omdat mijn hoofd zo vol zit met boosheid en verdriet wilde ik alleen nog maar rust. Ik woon nu op een eigen appartement, wat mij de mogelijkheid geeft om rust te creëeren wanneer ik dat wil.

Je snapt wel dat dit voor mijn kinderen een hele ernstige zaak is en zij zich in de steek gelaten voelen. Dit heb ik al meerdere malen heel duidelijk naar ze uitgesproken, dat ik een heel groot schuldgevoel heb naar hun toe, maar dat ik mezelf moet leren kennen en mijn leven op orde te krijgen ( geestelijk). Zij nemen nu veel afstand van me!!! Wat ik goed begrijp!!!! Maar dit doet zo een pijn voor mij. Omdat ik een op en top moeder ben die zielsveel Van hun hou!!!! En er altijd voor ze is geweest. En wij een heel gezellig gezin hadden!!!

Dit alles is in elkaar gestort!!! Alles weg, wordt nooit meer als vroeger. Ik kan dit niet handelen!!!!

Ik ga wel af en toe naar ze toe en stuur wekelijks een app om toch te laten voelen dat ik van ze hou. Zij zeggen zelf dat het vertrouwen in hun ouders weg is. En bang zijn voor wat er nog komen gaat

Voor mijn gevoel heb ik nu net zo ernstig gefaald als mijn moeder ( zij heeft mij geestelijk mishandeld).

Als er iets is wat ik HEEL ERG VIND dan is dat dat ik op haar lijk.

Mijn broer heeft mij ook een aantal malen op jonge leeftijd sexuele handelingen laten doen, waar ik hem kortgeleden mee geconfronteerd heb, maar hij ontkent alles en zegt: je bent niet goed wijs en hebt zeker een ander leven gehad dan ik!!,

Deze ontkenning geeft mij zo een gevoel alsof ik gek ben en alles uit mijn duim zuig.

Wie herkent hier iets in en kan mij misschien uit eigen ervaring tips geven??.

Liefs Miepp