Pagina 1 van 1

Angst/paniek tgv aluminiumvergiftiging

Nieuw berichtGeplaatst: ma 06 feb 2012 20:37
door kleine
Het is vandaag 6 februari 2012 en gelukkig al weer een paar maanden geleden dat ik een paniekaanval (om het zo maar te noemen) heb gehad. Meestal als mensen geen last meer hebben van hun klachten komen ze niet zo snel meer op deze sites terecht, maar het lijkt me toch handig voor anderen om te lezen. Ik heb mezelf vorig jaar rot gezocht naar informatie over wat ik had en hoe er vanaf te komen. Hier mijn verhaal.

Vroeger vond ik vliegen al wel vervelend, deur dicht, er niet uit kunnen etc. Hier heb ik mij overheen kunnen zetten. Verder kreeg ik lichtelijke paniek van nepnagel die er niet snel afkonden, te strakke kleding, een gips verband etc. Toch een vorm van claustrofobie. Toch waren de aanvallen die ik vorig jaar mei begon te krijgen van een andere aard en graad.
-Ik liep een eindstage als fysiotherapeut en kreeg tijdens een behandeling een licht gevoel in mijn hoofd, duizelig en had het idee dat ik flauw ging vallen. De behandeling werd onderbroken en na even gezeten te hebben zakte het gevoel weer. ( Ik dacht aan te weinig gegeten die ochtend, bloeddruk, vermoeid etc )
-Een paar dagen later ging ik in mijn eentje boodschappen doen bij de AH, zoals ik al jaren doe op mn gemak, maar dit keer kreeg ik bij de kassa een paniek aanval. Hartkloppingen, trillen, moeite met praten, verstijfd, etc. Het deed me denken aan toen je vroeger een spreekbeurt moest houden. Snel mn boodschappen gepakt en de winkel bijna uitgerend. (Ik dacht, zal wel te weinig gegeten hebben, bloeddruk...verder geen idee maar wel raar)
-Op mn stage tijdens een eerste gesprek met een patient voelde ik weer een paniek gevoel opkomen. Trillen,m niet uit mn woorden kunnen komen, alleen bezig zijn met mn hartkloppingen en mij niet meer kunnen concentreren op het verhaal van de patient, zweten. Gesprek afgebroken. (Ik dacht, ik heb het druk, stress, dit is teveel voor mij en ik moet maar eens wat rust nemen, wellicht minder koffie drinken..nou wordt het wel irritant)
-In de auto op weg naar den haag op de snelweg kon ik niet meer verder rijden. Ik kreeg het warm, hartkloppingen, bang dat ik het stuur een ruk zou geven, zweten, trillen, raam open en weer dicht, radio aan en dan weer uit, heel onrustig. Gestopt bij een pomp m naar huis te bellen. Uiteindelijk toch verder gereden (had ook niet veel keus) op de terugweg geen problemen.
-Weer bij de supermarkt in de rij bij de kassa. Zo verstijfd dat ik amper mn pinpas in het apparaat kon steken, hartkloppingen waardoor ik amper mn tas kon inpakken. Ik snapte er niets van. In de winkel zelf geen last, alleen bij de kassa.
-Weer op de snelweg naar ette-leur een paniekaanval.
-Weer tijdens een gesprek met een patient.
-Op een gegeven moment wordt het ook een cirkel, een geconditioneerde toestand waardoor ik dus bepaalde dingen ging vermijden. Ik reed alleen nog binnen de stad en niet meer op snelwegen. Ik deed geen boodschappen meer (ook niet bij de jumbo want daar kreeg ik het ook) alleen bij kleine winkels of liet het thuis bezorgen.
-Op vakantie in Spanje, tijdens een wandeltocht van 5 km in mn eentje kreeg ik ook een aanval. Ik dacht: wat als er nu iets gebeurd, ik voel me niet goed, er is iets aan de hand, heb ik wel genoeg gegeten en gedronken, licht in mn hoofd, trillen, bang, angst, paniek. Met als gevolg dat ik het niet meer leuk vond om in mn eentje over straat te gaan.
-Op vakantie in Porto wilde stapte mijn vriend in een gondel naar beneden, ik stapte ook in maar werd zo bang dat ik op het laatste moment uitstapte. Hij bleef zitten en ik moest dus in mn eentje naar beneden lopen door de stad, over een lange hoge brug. Dood eng vond ik het, huilend door de stad gelopen, het idee dat ik het niet ging redden, mensen willen aanklampen om mij te helpen. Maar in godsnaam met wat?! Wat had ik!
-In de stad was een feest, ik voelde me niet op mn gemak, het was druk en donker, voelde me onrustig en ik weet nog dat ik tegen mn vriend zei dat ik dacht dat er iets niet goed met me was maar dat ik niet wist wat. Ik heb dit huilend tegen hem opgebiecht. Hij wist wel wat maar niet alles. Ik had het idee dat mn lichaam en geest geen een meer waren, mn hoofd maakte overuren en sprongen van de ene gedachten naar de andere, zo onrustig.
-Heftige jeuk in mijn liezen, welke ik elke avond in bed weer openkrabte.
-Steeds meer moeite om 1 op 1 gesprekken te voeren. (verjaardagen overslaan, feesten niet komen opdagen etc. )
-Hartkloppingen in bed en bang zijn (voor wat ?)
-Idee dat ik gek werd. rare gedachten bv bij het zien vaan een scheermes. Bang dat ik mezelf ermee zou snijden?? Geen controle over mijn handelen zou hebben dus. Hele vreemde gewaarwording maar dat sloop er langzaam in in die maanden.
-Jaar ervoor had ik ongelooflijke katers zoals ik het zelf noemde. Na een paar drankjes kon ik niets meer, alleen maar liggen, bang dat mn hart ermee zou stoppen, moeite met praten, tintelingen in mn armen en benen, vertraagde hartslag en koud, dorst en veel plassen, moeite met lopen. Sindsdien minder gaan drinken en ook geen last meer van gehad. Ik linkte dit niet gelijk aan wat ik nu had maar het was wel een opvallendheid.

Ik zag mezelf al helemaal geen baan meer vinden en was van een ondernemend type in een bang meisje veranderd.
Na wat globaal zoeken op internet wat geen zoden aan de dijk zette was ik het echt beu.
Ik was al naar de dokter geweest en we kwamen tot de conclusie dat ik stress had van mijn opleiding, mn werk, mn eigen bedrijfje, mn geplande wandeltocht van 800 km etc. Bloed, bloeddruk en urine waren in orde. Zij kon mij alleen een kalmerend middel voorschrijven wat ik niet genomen heb na het lezen van de bijwerkingen. (Mijn vriend vond overigens wel dat ik deze zou moeten innemen maar ik vond het meer symptoombestrijding en daar ben ik niet van. Als dit niet over zou gaan restte mij alleen nog een bezoek aan een psycholoog en verder. Maar ik kon niet geloven dat dit door stress zou komen, zoveel stress ervoer ik nu ook weer niet en ik kon mij periodes herinneren waarin ik vele malen meer stress had.

Op internet kwam ik op een pagina van een belg uit, agorafobie.be. Alle filmpjes heb ik gezien en ik stond op het punt om zijn cd s te bestellen aangezien ik veel herkende van wat er gezegd werd op die site.

Ook kwam ik op sites over een overvloed aan candida, dat komt dat door heel je lijf te zitten en kan ook geestelijke problemen en paniekaanvallen uitlokken. Ik heb toen een paar weken zn dieet gevolg en ik moet zeggen dat ik mij toen wel wat beter voelde.

Ik heb een afspraak gemaakt bij een homeopathisch arts in Rijsbergen. Deze man was vroeger onze huisarts. Van te voren had ik een hele lijst gemaakt met alle kwaaltjes die ik op dat moment had omdat ik niet dacht dat ik normaal een gesprek met hem zou kunnen voeren. Bij deze mijn lijst voor de arts:

Okt 2011
Nu gaat het, vergeleken met twee weken geleden wel weer goed. Dat heeft dan wel 3 maanden geduurd. Ben ondertussen gestopt met koffie en alcohol.

Begon 3/4 maanden geleden:
• Op stage tijdens behandeling licht in de benen, zwak gevoel, idee dat ik flauw ging vallen. Na even gezeten te hebben met de benen omhoog op advies ging het weer.
• 4x Bij de AH kassa hartkloppingen, trillen, zwak gevoel in de benen, zenuwachtig gevoel, moeite met praten, zweten. Nu de AH alleen vermijden.
• 3x In de auto op de snelweg. Alleen op de snelweg, niet binnen de bebouwde kom, hetzelfde gevoel.
• Tijdens lopen in Spanje gestopt, nog 4 km voor het eindpunt een lange weg, alleen en ik dacht dat ik het niet ging redden, paniekgevoel. Daarna op het terras dacht ik dat het aan te weinig eten lag en te weinig suiker dus een paar cola s en een een broodje. Bij het zien van het broodje misselijk worden. Alleen op e wc voelde ik me goed, daar was het ook koeler. ORS gehaald en 3 uur in de auto gezeten met de airco aan. Na 2 dagen voelde ik me weer beter. Of dit erbij hoort weet ik niet, wellicht dat het gewoon een zware lichamelijke inspanning was met onvoldoende voedingsstoffen.
• Tijdens het wassen van haar bij de kapper, onrustig, licht paniek, weg willen, raar gevoel
• Alleen naar huis toe lopen, 20 min, langs de singel. Idee dat ik het niet ging halen, zwak in de benen, kijken waar ik aan kon bellen voor het geval dat, hartkloppingen en angst bij het kruispunt etc.
• Gondel op vakantie uitgestapt toen de deuren bijna dicht waren, angst en paniek, huilen en zwak in de benen.

Angstgevoelens
Paniek
Idee dat ik gek wordt/geen controle heb over mn gedachten/handelen
Onrustig, beweeglijk
Hartkloppingen
Moeite met ademhalen, zuchten
Benauwd/ hoesten
Diaree
Dorst
Veel plassen
Rare teennagel, dacht dat het een beginnende kalknagel was
Ontzettende jeuk in mn lies, links meer dan rechts, met name s avonds in bed, opengekrabt
Niet tegen veel mensen kunnen, herrie, drukte, chaos, te harde muziek, teveel dingen tegelijkertijd.
Licht in mn hoofd
Ik loop regelmatig ergens tegenaan, deurposten, piano, een muur.
Vorig jaar aug/sep rare ‘katers’, niet meer kunnen functioneren, moeite met praten, op de bank liggen en alles tintelt, spiertrekkingen, een moe lijf, gedachten op volle toeren, moeite met ademhalen, niet alleen durven zijn, veel dorst, idee dat lichaam en geest gescheiden waren. Na een nacht slapen ging het dan weer. Dit is 2 of 3 keer gebeurd, daarna niet meer zoveel gedronken en ook niet meer voorgekomen.



De beste man testte een ALLUMINIUM VERGIFTIGING uit!! Ik wist niet hoe ik het had. Ik was zo blij dat hij wist wat het was ( ik dacht namelijk op dat moment dat hij een candida eruit zou testen )En het was ook een bevestiging voor mij dat ik niet gek werd!

Hij had gelukkig ook een behandeling die gelijk begon, ik ben nog 7 keer teruggeweest en heb ik januari een controle gehad. Al mijn waarden waren weer redelijk normaal en stabiel, er zat nog een klein beetje aluminium en daar kreeg ik ontgiftingsdruppels voor. Dat de behandeling werkte, merkte ik al na de eerste keer. De symptomen zouden eerst langzaam terugkomen voor ze zouden verdwijnen en dat heb ik geweten, maar het zakte gelukkig allemaal met een paar dagen.

Ik heb dit in de grootte waarschijnlijkheid opgelopen door vaccineren. Ik heb 3 jaar geleden een aantal suiten gehad voor 25 jaar tot levenslang omdat ik naar midden en zuid amerika ging. Naast het vaccin zitten er drie verschillende aluminium verbindingen in het vaccin. Het lichaam breekt deze niet altijd, of helemaal niet, af maar slaat dit op. Ik kreeg er last van toen ik mijn lever overbelaste doot teveel te drinken en toen mijn immuumsysteem wat verzwakte door een stressvolle periode. Ik had het dus al een aantal jaar maar kwam toen pas duidelijk naar voren. Er is verder geen andere manier om zoveel teveel aan aluminium binnen te krijgen of ik zou het gegeten moeten hebben.

Na deze diagnose ben ik als een gek achter de pc gekropen om uit te zoeken wat dat dan inhoud en of de beste man gelijk had. Ik sloeg stijl achterover! en krijg nu nog tranen in mijn ogen als ik aan dat moment denk! Mijn symptomen kwamen exact overeen met wat aluminium kan veroorzaken. Tot op supermarkt, jeuk en snelwegen toe!
Ik raakte overenthousiast en heb alles wat van aluminium was verbannen uit mn leven. Andere deodorant, oogschaduw, shampoo,tandpast, pannen na gekeken, blikvoedsel, eten van aardappelen vermeden etc.

1,5 Maand later ben ik voor het eerst weer in mn eentje naar de supermarkt gegaan (nadat ik er al 2 keer naartoe was gereden maar toch maar weer rechtsomkeer had gemaakt uit angst dat ik het nog niet kon), en dat ging prima, ik had nergens last van, geen tinelingen, geen hartkloppingen, alleen een lichte angst, bangheid dat het toch nog niet over zou zijn maar dit was niet het geval.

Ik rijd nu weer overal auto en kan dus weer boodschappen doen, ik voel me weer zelfverzekerd en helder in mijn hoofd. Zoals vanouds dus alleen drink ik geen koffie meer en nog steeds geen alcohol in verband met de ontgiftende druppeljes. Dat duurt nog een maandje ongeveer.

Ik kijk nu ook anders tegen gezondheid aan en let op mensen die vertellen dat ze alle vaccins hebben gehad. Of zei dezelfde symptomen hebben als ik. Natuurlijk uit het zich bij iedereen anders. De arts zei ook nog dat het goed was dat ik niet aan de antidepressiva ben gegaan omdat dat heel mijn systeem zou blokkeren en ik in een spiraal terecht zou zijn gekomen.

Ik ben erg nieuwsgierig of er meer mensen zijn die dit hebben meegemaakt, wat aluminium betreft dan en wat hun ervaringen zijn, want ik had er nog NOOIT van gehoord.
Ik ben dankbaar dat ik hier achter ben gekomen en wens dit mijn ergste vijand nog niet toe want ik zag mijzelf al opgenomen worden.

Succes! groetjes en laat je niet gek maken zou ik zeggen.

Re: Angst/paniek tgv aluminiumvergiftiging

Nieuw berichtGeplaatst: do 05 sep 2013 08:14
door miekstertje
Super bedankt ik ken iemand die hier waarschijnlijk veel aan heeft. Ben benieuwd wie die homeopatische arts is die je heeft geholpen?

Re: Angst/paniek tgv aluminiumvergiftiging

Nieuw berichtGeplaatst: za 04 okt 2014 11:32
door flosh
Hallo Miekstertje,
Ik ben informatie aan het inwinnen over geo-enginering, contrails, chemtrails en nog meer.
Met die informatie ben ik verder gegaan om te kijken wat het effect is van een aluminium vergiftiging, zodoende dat ik op uw topic terecht ben gekomen.
Die strepen die u in de lucht ziet, dat is aluminium en barium! tonnen per dag word er over ons heen gesprayd!!
Een streep van een straaljager verdwijnt, deze niet! deze worden breder!
bekijk deze documentaire en u zal zelf zien dat ik geen onzin praat.
https://www.youtube.com/watch?v=LeVK1gwjUhE"

vriendelijke groetjes,
Flosh

Re: Angst/paniek tgv aluminiumvergiftiging

Nieuw berichtGeplaatst: zo 11 okt 2015 09:57
door boer79
Toen ik je verhaal las, dacht ik dit ben ik dit heb ik ook.

In 2012 raakte ik burnout, van de ene op de andere dag kon ik niets meer. Ik weet het nog goed, ik werd wakker op een maandagochtend om naar het werk te gaan en ik dacht: “Is er een vrachtwagen over me heel gereden?”. Misschien was ik wat moe van het weekend, dus besloot ik me ziek te melden. Maar de dagen daarna wordt het steeds erger. Ik had precies dezelfde dingen die jij ook had, niet meer in de rij kunnen staan bij de kassa in de supermarkt, niet meer in de file kunnen staan, geen 1 op 1 gesprekken, geen feestjes en verjaardagen aan kunnen. Ik maakte mijn wereld super klein en kon bijna niets meer.

De eerste 2 jaar ging het super slecht met me, ik ging wel naar het werk maar was vaak ziek. In die tijd ging ik om de week naar een psycholoog en van hem kreeg ik het advies om niet aan de antidepressiva te gaan en dat heb ik gelukkig ook niet gedaan.

In het begin heb ik veel veranderd aan mijn eten en dat hielp wel een beetje. Het belangrijkste was dat ik ongeveer elke 2 uur iets moest eten om mijn energie een beetje op peil te houden. Naar veel zoeken op internet ben ik in de wereld van de voedingssupplementen gekomen. Door het nemen van veel magnesium en l-theanine kon ik weer een beetje normaal functioneren.

Het laatste jaar gaat het wel wat beter met me, maar de energie die ik vroeger had heb ik nog steeds niet terug. De paniek aanvallen zijn redelijk verdwenen, maar ik heb nog wel veel last van hoofdpijn, duizeligheid en weinig energie.

Vorige maand besloot ik om een mineralen scan te doen. Hieruit kwam naar voren dat ik van de 20 essentiële mineralen er 18 een groot te kort had. Ook had ik veel zware metalen in mijn lichaam. Ik ben toen verder gaan zoeken op internet en toen las ik jouw verhaal. De tranen sprongen in mijn ogen! Dit is het, dit moet het zijn. Uit de mineralen scan bleek dat ik heel veel aluminium in mijn lichaam heb. Ik ben in het verleden naar Maleisië en India geweest en hiervoor heb ik dus ook veel vaccinaties gehad. En ik heb ook de herhaal prikken gehad.

Na mijn reis uit India kreeg ik last van licht in mijn hoofd en duizeligheid. Ik ben toen naar de huisarts geweest en elke keer werd het afgedaan dat ik last had van stress.

Als ik nu terug kijk heb ik heel veel signalen van mijn lichaam gekregen en elke keer gewoon door gegaan tot dat ik echt niet meer kon.

Ik heb nu een homeopaat gevonden en we gaan binnenkort beginnen met het ontstoren van de vaccinaties. Hopelijk krijg ik weer mijn energie en mijn leven terug!

Mijn vraag aan jouw is: Welk middel heb jij gekregen van je homeopaat?